Hans Schiffers' favoriete hoezen

Home » 2004 » mei

Maandelijks archief: mei 2004

Let's dance (1983)

Op mijn slaapkamer hangt een foto waarop ik Bowie interview. 1989.   Vijf minuten voor ‘Showtime’.  Kuip Rotterdam.  Die foto markeert voor mij het einde van het Imperium Bowie.  Telkens als je dacht dat hij een grandioze comeback aankondigde (Real cool world (1992) Jump they say (1993)  Little wonder (1997) Heathen (2002) bleek het weer vals alarm.  Let’s Dance was zijn hoogtepunt.  Of was het Low?  Of Heroes?

Dark side of the moon (1973)

Goodbye Jumbo (1990)

Karl Wallinger was de man achter World Party en ik heb hem vooral onthouden omdat hun ‘Ship of fools’ single destijds de eerste cd-single was.  Later kwamen ze met dit album waarop ‘Way down now’ het meest bekend is.  Het maffe hoesontwerp is mij altijd bijgebleven, maar gezien de magere respons op deze herinnering ben ik de enige.

Sticky fingers (1971)

Wie was ook weer de ontwerper van deze hoes?Precies!En wie had er ook weer een restaurantketen vernoemd naar de lp?Exact!U wint de magnetron!

Gate to infinity (1977)

Een van mijn Nederlandse favorieten. Jaap Eggermont produceerde Earth and Fire in 1977.  Dat is te horen.  Het sluitstuk van ‘Gate to infinity’ is een breed klanktapijt dat Driftin’ heet.  Het is jammer dat ‘7-8th Avenue’ de hitsingle werd.De hoes ziet er briljanter uit dan hij in werkelijkheid is.  Het monument is gewoon de Shahyad toren op het Azadiplein in Teheran, terwijl de vormgever er een sterrenhemel achter plakte. 

News of the world (1977)

Op de plaat zelf liep het beter af met de heren Queen.  Knap getekend door Kelly Freas, een beroemde science fiction illustrator.  Een van Queen’s meest succesvolle lp’s.  Kant 1 begon met het verrassende ‘We will rock you’, gevolgd door ‘We are the champions’.  Verder stond het keiharde ‘Sheer heart attack’ erop en het gevoelige ‘Spread your wings’. Of Freas een Queen fan was?  "Nou nee, niet echt.  Als ik teken, luister ik liever naar klassieke muziek of jazz uit de jaren 20!"

Off the record (1977)

Het gaat goed met ouderwets vinyl. En ‘the Sweet’ had iets met de uitvinder van de grammofoonplaat. (pardon.. telefoon) Op hun eerste album stond het liedje ‘Alexander Graham Bell’. Nu ik erover nadenk: "Alexander Graham Bell" stond niet op hun eerste album maar op een verzamel-lp

The White Album (1969)

Ook bekend als ‘de witte dubbel’.  Officieel zou de blanke hoes een reactie zijn op het drukke hoesontwerp van ” Sergeant Pepper" en "the Magical Mystery Tour".  Maar een dode Beatlesmanager was de aanstichter.  Brian Epstein had in 1967 voordat hij van New York naar London vloog, het idee dat hij tijdens de vlucht zou overlijden.  In een laatste wens schreef hij: ‘Brown Paper Bags for Sergeant Pepper". (Epstein verfoeide psychedelische hoesontwerpen)  Die herfst stierf hij door een overdosis.Ter nagedachtenis aan hem zou John Lennon hebben geopperd de meest chaotische Beatles LP in het wit te steken…

You'll never know (1981)

Tom Moulton gaf zijn leven voor Dr. Love van First Choice en voor Disco Inferno van the Trammps.  Maar ook voor Never can say goodbye van Gloria Gaynor en voor More More More van the Andrea True Connection.Dankzij hem kun je niet stil blijven zitten als je die nummers hoort.  Ik zou veel geld over hebben voor een college van hem want hij is de uitvinder van dergelijke ‘floorfillers’ uit de jaren zeventig.  Hij is ook de man achter Hi-gloss.