Hans Schiffers' favoriete hoezen

Home » 2004 » oktober

Maandelijks archief: oktober 2004

Arrival (1977)

Mijn ongeorganiseerde helft houdt van georganiseerd. Daarom staan mijn lp’s op alfabetische volgorde en kijk ik steevast tegen Abba met Arrival aan. De vertrouwdheid met de hoes roept de volgorde van de nummers op: When I kissed the teacher, dancing queen, my love my life, dum dum diddle en knowing me knowing you. Dat is kant a.Oh weemoed: waar zijn kant a en kant b gebleven?

Relax (1983)

Qua realisme heeft de tekening trekken van de prent hieronder. Ik vind het wel interessant hoe jaren-vijftig onschuld in twee decennia is veranderd naar extremistisch hedonisme. Dat hoor je ook terug in het sodom en gomorra achtige titelstuk. Tekening: Anne Yvonne Gilbert

Candy-O (1979)

Alberto Vargas was tachtig jaar (!) toen hij deze dame tekende die – onzichtbaar – op de tekening van een ferrari ligt mooi te wezen.Vargas is de uitvinder van de getekende pin-up en was toen al een legende.  Het idee om de tekenaar voor de hoes te vragen kwam van Cars- Drummer Chris Robinson, die een mooi vriendinnetje had (ja, zij is het!) Niet dat Vargas een Cars fan was: hij bezocht een concert met oordoppen in. Maar hij merkte wel op dat er mooie vrouwen rondliepen…

Ummagumma (1969)

Er zijn twee stukken op dit album die mij in hun macht kregen:Allereerst het weirde ‘Several species of small furry animals gathered together in a cave and grooved by the pict’ waarin een soort Alfred Hitchcock’s Birds achtige ambiance wordt geschapen en de door de ziel snijdende schreeuw in ‘Careful with that Axe Eugene’ Daardoor heb ik lang naar dat Droste effect op de hoes (oneindigheid symboliserend) zitten kijken. Op de achterkant ligt het hele instrumentarium van de groep letterlijk op straat.

Division Bell (1994)

Deze ijzeren sculpturen zijn speciaal voor de cover gemaakt en wegen samen een ton. Op basis van tekeningen van Keith Breeden zijn ze gebouwd door John Robertson en Aden Hynes.De twee gezichten praten tegen elkaar, maar er is een derde gezicht dat jou aankijkt. Dit kun je nooit tegelijkertijd zien. Tenzij je met de hoes ‘communiceert’. Het derde gezicht verbeeldt de afwezigheid van ex Pink Floyd genieen Roger Waters en Syd Barrett.

Live! (1975)

Lelijke hoes: Legendarische LP. Die belettering komt ronduit cheap over. Maar Marley, in beweging gefotografeerd en die driedubble onderstreepte letters LIVE! (met uitroepteken) waarschuwen al dat er iets aan de hand is.  Dit concert staat in brand. Zelfs als niet reggae-fan weet je vanaf de eerste noten van Trenchtown rock: Was ik er maar bij geweest…